Onder golven bedolven
De archeologie van het verdwenen West-Friesland in de middeleeuwse Wieringermeer
Gemeente Hollands Kroon

Nederland is een waterland. Eeuwenlang voerde de bevolking strijd tegen de zee. De laatste eeuwen is dat redelijk succesvol, voor die tijd was dat hoogst onzeker. Nadat in 1916 een groot deel van Holland door een stormvloed onder water was komen te staan, besloot men dat de Zuiderzee moest worden afgesloten. Voorafgaand aan de bouw van de Afsluitdijk in 1932, werd de tussen het vaste land van West-Friesland en het eiland Wieringen de Wieringermeerpolder ingedijkt en drooggemalen.

Op het moment dat de polder in tussen 1927 en 1930 droog viel, bleek hier een compleet middeleeuws cultuurlandschap te liggen, bestaand uit verdwenen dorpen als Gawijzend en Almersdorp met bijbehorende dijken als de Weg van Paludanus. Archeoloog Dr. Wouter Cornelis Braat verrichte 84 jaar geleden baanbrekend onderzoek naar de nederzettingsgeschiedenis en het landschap van dit verdronken deel van West-Friesland. Met de kennis van nu zijn de resultaten van Dr. Braat opnieuw bestudeerd om een reconstructie te maken van het door de zee verzwolgen land.

Download folder